ازدواج با یک غیر همشهری ممنوع

ازدواج با غیرهمشهری و روانشناسی ازدواج ازدواج روانشناسی ازدواج ازدواج موفق

ازدواج با غیرهمشهری و روانشناسی ازدواج

ازدواج با غیرهمشهری و روانشناسی ازدواج

ازدواج با یک غیر همشهری ممنوع

تهرانی با تهرانی ازدواج کند و شیرازی با شیرازی، ازدواج با یک غیر همشهری(بر خلاف هیجان اولیه اش) مشکل زاست.
فقط بحث تفاوت فرهنگی نیست. بحث بحث مسافت و دوری است.
اگر در محل کار یا تحصیل عاشق یک غیر همشهری شدید، آن عشق را در نطفه خفه کنید.

تو (ای مرد) کجا می خواهی زندگی کنی در شهر خودت؟
و زنت را از راه دور بیاوری؟
او می خواهد روزی دو مرتبه به مادرش زنگ بزند،

هفته ای یک بار به تمام فامیلش زنگ بزند و هر چند ماه یکبار، باید او را برسانی به مادرش و دست خالی برگردی و بعد همین مسیر را بروی و بیاوریدش، اگر هم قهر کرد که برگرداندنش کار تو نیست.

 

تا کی می توانی او را در شهر خود نگه داری، پنج سال؟ ده سال؟ بالاخره باید بروی و آنجا در کنار مادرش زندگی کنی و تو می مانی و دوری از خانواده. حال به من بگو، کجا می خواهی خاکت کنند، در بهشت زهرای تهران؟ یا رحمت آباد شیراز؟ ازدواج با غیر همشهری، حتی پس از مرگت نیز دست از سر تو بر نخواهد داشت.

مگر در شیراز کمبود زن و دختر است که می روی از تهران و اصفهان و کرمانشاه زن می گیری؟ پس عشق به یک غیر همشهری(بر خلاف هیجان اولیه آن) را در نطفه خفه کنید که بوی رنج و طلاق می دهد.

✅نکته:
البته اگر زن در محیط و شرایط نامناسبی زندگی کند و بخواهد به یک محیط بهتر و البته نزدیک به محل زندگی خانواده اش برود، مشکلات کمی خواهد داشت. مثلاً اگر یک دختر روستایی استان فارس بخواهد با یک شیرازی و در شیراز زندگی کند اشکال کمتری خواهد داشت. همچنین پسر شهرستانی برود و با تهرانی ازدواج کند و همانجا تا آخر بماند، قابل تحمل تر است تا آنکه دختر تهرانی بیاید و بخواهد شهرستان زندگی کند

دیدگاه ها بسته شده